وبلاگ مداد
» خاطره های شیرینی که به مرور زمان تلخ می شوند
زمانی می رسد که یادآوری خاطره های خوب گذشته، تلخ و دردآور می شود
خواستم گذشته ام را فراموش کنم اما دیدم و فهمیدم گذشته فراموش شدنی نیست.
گذشته بخشی از وجود من است و هر جا که بروم و در هر زمان و مکانی که باشم گذشته که بخشی از من است، همراه من خواهد بود.
به یاد آوردن حوادث گذشته گاهی اندوهناک و گاهی لذت بخش است اما نکته ی تلخ این است که به مرور زمان یادآوری حوادث شیرین و لذت بخشی که در گذشته برای انسان اتفاق افتاده است هم می تواند اندوهناک باشد زیرا دیگر تکرار آن خاطره با همان آدم ها و همان حال و هوای سال های گذشته تقریبا امری محال است.
و این ماهیت رنج آور و تلخی دنیا را به انسان نشان می دهد که بداند، شاید زمانی فرا برسد که لحظات شیرین و لذت بخش زندگی هم یادآوری اش برای انسان دردناک باشد.
روزی فرا می رسد که دلت برای حال و هوای آن روزهای لذت بخش تنگ می شود و تکرار آن تجربه دیگر شدنی نیست.
این در حالیست که خاطرات تلخ، همیشه تلخ باقی خواهند ماند. فقط انسان به مرور زمان به این تلخی ها عادت می کند و چاره ای جز پذیرش آن ها ندارد. شاید بتوان در حوادث تلخ، تجربه و عبرتی آموخت که بتواند به انسان در تحمل راحت تر تلخی های ناخواسته کمک کند.
