وبلاگ مداد
» تماشای دنیا از پشت پنچره زیباتر است
تماشای دنیای زیبا و واقعی از پشت پنجره
پشت پنچره می نشینم تا رویای هر روزم را ببینم، گاهی با خنده و گاهی با اشک به بیرون از پنچره خیره می شوم.
چه کسی می داند در دلم چه می گذرد وقتی به دور دست ترین نقطه ی نمایان شده، خیره می شوم.
مطلب مرتبط
طرز تهیه نان خانگی با پوسته برشته و تردگاهی منتظرم کسی بیاید و گاهی منتظرم کسی صدایم کند.
پشت پنجره نشستن و نوشتن و خواندن و نوشیدن و شاید کمی هم رقصیدن با آواز دل برای دل.
گاهی دنیای بیرون از پشت پنچره زیباتر است.
گاهی تماشای باران و ابرهای مسافر هم از پشت پنچره زیباتر است.
دنیای پشت پنچره دنیای عجیبی است. همه چیز زیباست، همه چیز تماشایی است.
گاهی پنچره را باز می کنم تا دنیای بیرون از پنچره را از نزدیک ببینم و لمس کنم.
اما حس می کنم بیرون از پنچره همه چیز آلوده و مصنوعی است.
کودکی در دست مادرش با کوله پشتی قرمزش رد می شود، پیرمردی با عصایی در دستش رد می شود.
کودکی روی کالسکه نشسته و سالمندی روی ویلچر و افرادی که میان این دو نسل با شتاب از کنار هم رد می شوند.
پشت پنچره همه چیز معلوم است، شوق کودک و حسرت سالمند برای دویدن و رد شدن
پشت پنچره همه چیز صاف و زلال است.
پشت پنچره کبوتری نشسته و به دنیای داخل پنچره نگاه می کند.
برف، باران، خورشید و نسیم رد می شوند و می روند.
پشت پنچره دنیا واقعی تر و ملموس تر است.
شاید بهتر باشد گاهی دنیا را فقط از پشت پنچره نگاه کنم.
