خارج از نوبت وارد شدم شلوغ بود. خیلی شلوغ تر از آن چیزی که تصور می کردم. تا آخرین راه و کوچه ها و حتی راه های فرعی هم نیم نگاهی انداختم. همه جا پر بود و ظرفیت تکمیل شده بود اما با این حال هنوز هم در حال رفت و آمد بودند. اغلب می آمدند و ماندگار می شدند. خیلی کم پیش می آمد که فضایی خالی شود. تازه واردها هم به هر سختی بود، برای خودشان جا پیدا می کردند. بعضی ها با هم دوست شده بودند و در حال تعریف و مرور زندگی شان بودند، بعضی ها هم با هم در حال بحث و جدال بودند، گاهی آن چنان سر و صدا و شلوغی ایجاد می شد که نمی توانستم به هیچ کدامشان توجه کنم.
قلم و کاغذ را برداشتم تا اسامی تک تک شان را یادداشت کنم و سر فرصت به درخواست هایشان رسیدگی کنم. می ترسیدم در بین این ازدحام جمعیت گیر بیفتم و نتوانم خودم را نجات دهم. وقتی به ساعت نگاه کردم، متوجه شدم حدود دو ساعت در بین شلوغی و ازدحام در حال پرسه زدن بودم و متوجه گذر زمان نشده بودم.
حالا دیگر راه فراری هم نداشتم چون تک تک افراد مرا دیده بودند و من هم به صورت گذرا و کلی تصاویرشان را از نظرم گذرانده بودم. ممکن بود درهر زمان و مکانی با من روبرو شوند و بعد یا بخواهند با من گلاویز شوند یا خودشان را به هر صورتی که می توانند به من تحمیل کنند.
سعی کردم با بعضی ها دوست شوم و بعضی ها را برای همیشه فراموش کنم، برای بعضی ها راه حلی پیدا کنم و برخی دیگر را در فرصتی مناسب مورد بررسی قرار دهم.
همیشه از دور نظاره گر ذهنم بودم ولی امروز که سرزده واردش شدم، خودم از این حجم شلوغی و سردرگمی ارباب رجوع های مغزم، متعجب و غافلگیر شدم. برخی از آنان به اشتباهی به این جا و سراغ من آمده بودند. برخی هم سال ها در انتظار این که به کارشان رسیدگی شود، ایستاده بودند.
برخی را خودم دعوت کرده بودم و برخی هم بدون دعوت آمده بودند و در این میان، برخی هیج منفعتی برایم نداشتند و برخی دیگر که سودمند بودند و می توانستند کمک قابل توجهی به من داشته باشند، مورد بی اعتنایی قرار گرفته بودند.
کمی با دقت و حوصله ی بیشتر، تلاش کردم تا مهمانان ناخوانده و خوانده ی بی فایده ی ذهنم را، عذرشان را بخواهم و با مهمانان سودمند طرح رفاقت و دوستی بریزم تا از تجربیات یکدیگر برای پیشرفت و توسعه فردی استفاده کنیم.
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ مداد
مطلب مرتبط
طراحی جذاب و منحصربه فرد جواهرات تیفانی
