وبلاگ مداد
» مهربانی هنوز ادامه دارد
زیبایی و مهربانی در طبیعت
نگاهم بر نگاه تو، شاخههای پنهان وجودم به دنبال تو، هوای قلبم به بوی کام تو
چه سادگیهای لذت بخشی، چه خندههای گریهآوری و چه گریههای خنده آوری و کلام در انتهای زمین باقی خواهد ماند،
چه سرنوشت ساده و زیبایی.
تمام آنچه یک انسان نیاز دارد، سادگی و جذابیت و زیبایی است.
چه خوش خبر بود کلاغ قصههای افسانهای که رویاها را برای ذهنمان نقاشی و صحنه سازی میکرد.
باور به بودن و باور به آن چه هستی و آن چه می خواهی باشی.
چه سرسختانه و چه ساده و پر قدرت به راه خویش ادامه می دهیم.
رسیدن به آتش رسیدن به گرم ترین خونهای جاری در رگهای سرد و یخ زده.
باقی راه با سکوت زیباتر می شود و کلام نقش خود را گم میکند. صدای هوای پاییز زیباتر خواهد شد. همان همیشه بودنها و همیشه نبودنها به آغازی بی سرانجام رسیده است.
پرستاری از دردهای نامریی و نامحسوس را چه کسی یاد دارد؟
تکه کلام هر زبانی آغازی برای آفرینش تازه است.
مورچههای زندگی به کابوسهایم وارد شدهاند و اینک خواب را تماشاییتر از قبل میبینم.
همان لحظهها، همان صداها، همان نقشهای تکراری برای به وجود آوردن وجودی تازه و نقش بی صدای حیرت انگیز مورچهها برای ادامهی تولید مثل و یونیفرمهای بی روح.
من از خداحافظی بی دیدار میترسم، من از تصادفهای بی حکمت میترسم من از حکمتهای بی حکمت میترسم.
کدام راه برای بودن من مناسبتر است؟
بخت با من یار است یا نه؟
چگونه بودنم را به طبیعت ثابت کنم؟
مرزهای بودن و نبودن در هم شکسته است.
سردترین روزها و شبها در آغوش خودم جایی برای خودم پیدا نکرده بودم.
باید یک مسیر ناپیدای تازه ای را آغاز کنم.
شب بوها خواب را از چشمانم ربودهاند.
زندگیام گاهی مصنوعی و بی حس می شود.
تلاشهایم به کدام اقیانوس خواهد رسید؟
سکهها و اسکناسها انسانیت را از یاد می برند.
مهربانی هنوز ادامه دارد.
گلهای سرخ و زرد و آبی در مسیر زندگی تمام انسانها قرار میگیرند.
گلهای رنگارنگ را باید پیدا و تماشا کرد و پرواز پروانههای مهربان را در آغوش گرفت.
همه چیز برای رنگی کردن زندگی آماده است باید خوب به طبیعت نگاه کنیم و مهربانی را از طبیعت بیاموزیم.
