بگذارید در دنیای کودکی خودم بمانم

کودکان و نوجوانان را وارد دنیای بزرگسالان نکنید

وقتی بزرگ شدی می‌خوای چکاره بشی؟ سوالی که در مدرسه از ما پرسیدند و نمی‌دانم اکنون در مدارس هم این سوال را از بچه‌ها می‌پرسند یا نه.

ولی شاید پرسیدن همین سوال ساده ذهن بچه‌ها را درگیر آینده کند که خب من در آینده می‌خواهم چکاره شوم حالا بماند که بیشتر بچه‌ها می‌گفتند می‌خواهم دکتر و خلبان یا پلیس و معلم بشوم و از شغل‌های دیگر خبری نداشتند یا این شغل‌ها را بهترین شغل‌ها می‌دانستند.

بگذارید بچه در همان سنی که هست بماند بگذارید برای سن خودش و به اندازه‌ی سن خودش تصمیم بگیرد.

این که می خواهد چکاره شود تصمیمی ست که سال ها بعد باید بگیرد و به مرور زمان خودش متوجه آن خواهد شد که به چه شغلی علاقه دارد و استعدادش در چیست.

یعنی سوال مهم تر و بهتری نمی توان مطرح کرد؟

خب عزیزم اومدی مدرسه درس بخونی که وقتی بزرگ شدی چکاره بشی؟

وقتی بزرگ بشود متوجه خواهد شد هیچ کدام از دروس مدرسه و دانشگاه برای یافتن شغل مناسبش تاثیری نداشته‌اند.

بگذارید بچه‌ها از همان دنیای کودکی و نوجوانی خودشان لذت ببرند و با پرسیدن و مطرح کردن موضوع‌هایی که مربوط به آینده می شود، ذهنشان را درگیر دنیای بزرگسالان نکنید که آرزو کنند کاش زودتر بزرگ شوند و وقتی بزرگ شوند متوجه شوند از کودکی و نوجوانی‌شان بهره‌ای نبرده‌اند.